Okres szerzącej się epidemii to czas, kiedy może dochodzić do nasilania się trudnych sytuacji w domowym życiu z Twoim bliskimi.
Ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu z jednej strony, nadmiar obowiązków z drugiej, brak ruchu, monotonia, trudności z organizacją dnia mogą stawać się źródłem złości i konfliktów w relacji z najbliższymi .
Oto sposoby na poradzenie sobie ze złością:
- Odizoluj się – znajdź sobie spokojne miejsce/ wyjdź mówiąc: „ porozmawiamy, jak się uspokoję”
- Porozmawiaj z bliskimi o tym co się stało, co cię rozzłościło
- Skorzystaj z przyjętych w domu i akceptowanych sposobów wyrażania złości, pozwól sobie na kilka minut samotności lub spróbuj rozładować napięcie np.
- dmuchając balona
- rysując swoją złość (możesz też zastosować malowanie na dużych arkuszach papieru jaskrawymi farbami)
- poprzez tzw. „skrzynię złości” – pudełko z gazetami, które możesz gnieść do woli lub drzeć
- wykrzyczenie złości (np. w swoim pokoju)
- poprzez ćwiczenia, aktywność ruchową
- bliskość z innymi osobami, poproś, by byli przy tobie, pomogli ci rozwiązać problem, z którym się zmagasz; może będzie to dobra okazja, by wspólnie porozmawiać o sytuacjach, które stają się źródłem złości
- włącz się we wspólne działanie
- sięgnij po „ludzika złości” – pacynkę, do której może włożyć rękę i powiedzieć jej o swojej złości,
- poduszka złości, na której możesz wyładować emocje uderzając pięściami,
- kapelusz, którego założenie niesie komunikat: „ zwróć na mnie uwagę, jesteś mi potrzebny, itp.
- słuchając muzyki (preferowanej przez ciebie, ale akceptowanej przez innych)
- oddając się aktywności, która sprawia ci przyjemność, uspokaja, relaksuje (może będzie to kontakt ze zwierzęciem czy czytanie książki, rozwiązywanie krzyżówki a może sen)
4. Zapytaj dorosłych, co robią, gdy się złoszczą (dobre rady zawsze w cenie)
5. Zaproponuj opracowanie tzw. domowegokodeksu złości czyli listyzachowań dozwolonych i nieakceptowanych w waszej rodzinie. Ustalcie konsekwencje wynikające z pojawiania się nieakceptowanych zachowań np. utrata określonego przywileju, przyjemności, dodatkowe obowiązki czy naprawa szkód
6.Zwracaj uwagę na pewne sygnały ostrzegawcze, które zazwyczaj poprzedzają wybuch twojej złości. Obserwuje swoje ciało, co się z nim dzieje, kiedy narasta w tobie złość (może to szybszy oddech, suchość w ustach, przyspieszone bicie serca, wypieki na twarzy, zaciśnięte dłonie, napięte mięsnie, bóle głowy, spocona skóra, drżenie ciała, podniesiony głos, itp.). Spróbuj określić sytuacje, które szczególnie cię denerwują. Określ rodzące się w nich emocje na termometrze uczuć. Może być on dla ciebie podpowiedzią, co zrobić, żeby nie poddać się złości.

Legenda:
Spokój– tak trzymaj
Lekkie zdenerwowanie– weź 3 głębokie oddechy
Irytacja – coś cię denerwuje, poszukaj więc rozwiązania lub oddal się od tej sytuacji
Złość – powiedz komuś o niej, uderz w poduszkę, idź na spacer, weź się zaćwiczenia ruchowe, taniec
Wściekłość – uwaga wybuch!!! Idź w bezpieczne miejsce, by nie zrobić krzywdy sobie lub innym
Powodzenia !!!
Pracownicy Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Choszcznie

